Eenvoudig gezegd is sensorische integratie het vermogen om informatie vanuit de wereld om ons heen en vanuit ons eigen lichaam op te nemen, te selecteren en de verschillende stukjes informatie met elkaar te verbinden, zodat wij er op de juiste manier op kunnen reageren. Via de zintuigen (oren, evenwicht, spiergevoel, tastzin, ogen) kunnen wij informatie opnemen. Het ruggemerg en de hersenen selecteren en verbinden de informatie vanuit de verschillende zintuigen. Bijvoorbeeld als je het stoplicht op groen ziet springen stap je weer op je fiets om door te rijden. Dat een sinaasappel een sinaasappel is en geen oranje bal weet je pas als je hem gezien, betast, geproefd enz. hebt.

In de logopedische praktijk worden kinderen aangemeld waarbij de sensorische informatieverwerking zich niet goed ontwikkelt. Dit kan onder andere gevolgen hebben voor de mondmotorische-, spraak-, taal-, en articulatieontwikkeling, maar ook voor de ontwikkeling van de luistervaardigheden en op het gebied van eten en drinken. We kunnen bij deze kinderen bijvoorbeeld problemen zien bij:

  • Eten : slordig eten , veel morsen, niet goed kauwen, geen stukjes eten, veel bijten op kleding.
  • Mondgewoonten: “inspanningskwijlen”.
  • Adem: problemen met het regelen van de adem tijdens spreken.
  • Spraak: uitspraakfouten en omkeringen binnen het woord ( prateldik = prikkeldraad) , mompelend en binnensmonds spreken, neiging tot een te hoog spreektempo.
  • Taal: lange zinnen zijn grammaticaal moeilijk, slordige zinsbouw.

 Voor meer informatie over SI klik op deze link: 

http://www.sensomotorische-integratie.nl/

http://www.nssi.nl/maize/